ik doe het graag, versta me niet verkeerd, maar er waren vandaag zware ergerpunten ;)

* Meneer met je rugslag:
Als je op je rug zwemt, is het de bedoeling dat je -net zoals bij crawl- eerst je ene arm naar achter gooit en dan pas je andere… Iedereen moest een hele boog rond je zwemmen omdat je beide armen tegelijkertijd naar achter gooit!
* Kindjes die rond het zwembad-gebouw hangen
Lieve kindjes, binnen is er een toilet waar je gratis pipi kan gaan doen. Het is echt niet nodig om te plassen tegen de fietsen die in het rek staan.
* De 2 vriendinnen
Sorry meiden, maar door een kwartier te tetteren aan de kant en dan eens een baantje te zwemmen, moet je ‘s avonds in je zetel niet denken dat je gesport hebt. Jullie palmen ook de rand in zodat ik me niet kan afstoten bij het zwemmen :p
* Andere zwemmende kindjes
Lieve kindjes², jullie krijgen een oppervlakte van 4 banen breed en 25 meter lang… Er zijn inderdaad 2 baantjes voor diegene die baantjes willen zwemmen. Het is niet zo leuk dat jullie dan net op die plaats in het zwembad springen alla bommetje (op nog geen halve meter van mij!) en het is ook niet zo leuk dat jullie daar jullie acrobaten-toeren showen…
* De zwembad-uitbaters
Zouden jullie alsjeblief eens een site maken met openingsuren. Want het was een heel gedoe om openingsuren te vinden en dan waren ze ook nog eens verouderd (waardoor ik 2 keer voor een gesloten deur stond! *boooeeeee*)
*griieet
Het brengt niet op om boos te worden op je nieren… Jij moet gewoon eens stoppen met je mond open te zwemmen en dat is echt de enige echte reden waarom je altijd heel snel dringend naar toilet moet ;)

Maar hey, ondanks de grote ergernissen… Heb ik toch maar mooi weer 50 baantjes gezwommen! Applausje voor mezelf :)

Sorry voor dit zaag-en-klaag-berichtje! Mijn oprechte excuses ervoor!

Ik begon rustig door op maandag helemaal uit het niets een ‘verjaardagsmassage’ te krijgen van mijn liefje, waar ik uiteraard ten volle van heb genoten. Wihiiii :)
Dinsdagavond was het hier kotavond. We aten gezellig allemaal samen teppanyaki (dat is een plaat dat op tafel staat waar je dan je vlees op bakt, maar ook groentjes zoals paprika, ui’tjes, brocoli,…). Gezellig dat dat was. Als traktatie voor mijn verjaardag had ik voor een aperitief gezorgd en het viel zeer goed in de smaak. Om 12 uur werd er voor mij gezongen en kreeg ik mijn eerste verjaardagskaart. Daarna met heel de bende nog naar de overpoort getrokken waar we nog verder hebben gefeest.

Door al dat feesten was ik op mijn verjaardag geen mens. Maar ik moest me goed voelen, want ‘s avonds kwam mijn liefje om mijn verjaardag te vieren. Ik werd verwend met verjaardagscadeautjes. Ik kreeg een chocolade-fondue-set (want dat had ik nog niet) en hij had onmiddellijk ook al aardbeien en chocolade gekocht zodat we het onmiddellijk konden uittesten. Ik vond het echt wel heel leuk (en zeker omdat ik het onmiddellijk kon uitproberen). Ik kreeg ook nog een supermooie kader met leuke foto’s van ons in. Natuurlijk kun je niet alleen op de liefde overleven, dus had hij pasta met scampi’s meegenomen van de traiteur (hmmm scampi’s *kwijl*) en ook nog een aardbei-taartje als dessert (*nog meer kwijl*).
Ondanks dat ik geen mens was, had ik wel nog een hele leuke verjaardag.

Vrijdag had de oud-leiding van de chiro (ik dus ook ;) ) een spel voorzien voor de huidige leidingsploeg. Tijdschatting is kennelijk niet ons talent, want de tocht heeft in totaal zo’n 5uur geduurd. Iedereen was dus te moe om nog een feestje te kunnen bouwen in de chirolokalen. Maar hey, ik heb me immens goed geamuzeerd tijdens het spel, de huidige leiding heeft het beste van zichzelf gegeven. Dus ik was gelukkig :)

Ten slotte had ik zondag ook nog een uitgebreid diner bij mij thuis om mijn verjaardag te vieren, met de ‘traditionele’ peren-taart-met-chocomousse :)

Aan de VUB hebben ze een ‘infopunt‘ waar een heel vriendelijke vrouw achter zit. Het is geen secretariaat, maar je kan daar allerlei info vragen. Handig! Een klasgenoot, die van de VUB is, zei dat ik daar wel terecht kon voor mijn verloren studentenkaart.

Er stond een immense rij aan te schuiven en toen ik eindelijk aan de beurt was, wist ze niet goed wat ze met mijn vraag moest doen. Ze zei dan ook dat zo’n studentenkaart heel snel opnieuw te maken is. Ik weet dat dat snel gemaakt is, maar ik wou gewoon graag mijn kaart terug (ik vind het zonde om een nieuwe kaart te laten maken als ik het ook gewoon terug kan vinden).

Allesinds, ze kon me niet helpen en ik stelde dan maar zelf voor om in het restaurant daar eens te vragen.

Weet je wat ze me daar vertelden?

De kassierster was zo vriendelijk om te zeggen: ‘ah, alle studentenkaarten zijn vanmorgen afgegeven aan het infopunt’

Waar is de logica???

(ik heb het trouwens opgegeven en ik ga morgen een nieuwe studentenkaart laten aanmaken, want naart schijnt is dat veel minder moeite dan te zoeken naar een studentenkaart die overal en nergens ligt ;) )

Het begon met het ‘nieuwe-semester-moed-indrink-avondje’ dat ik traditioneel hou met J. Ondertussen zijn onze liefjes ook al van de partij op die avondjes wat het nog leuker maakt. Dus we hielden ook nog een pizza-avond!
Wat was het resultaat na dat avondje:
- Mijn frigo is eindelijk eens leeg :) Dat mocht wel een keertje!!
- Mijn bril was spoorloos verdwenen! Ik had geen idee wanneer ik die had afgedaan. Ik begon al serieuze schrik te krijgen dat het bij de afval ging liggen ofzo. Maar ik dacht vooral dat hij achter mijn bed was gevallen en het heeft een paar dagen geduurd voor ik de kracht had om mijn bed te verplaatsen. Uiteraard heb ik die kracht niet gevonden, maar heb ik gewoon mijn liefje gevonden ;). Jammer maar helaas, hij lag ook niet achter mijn bed. Maar ondertussen heb ik mijn bril terug (hij lag onder mijn bed). Dus alles is in orde!

En dan werd het eens tijd om mijn limburgse vriendjes terug te zien. Eerst ging ik een weekend met mijn vereniging. En weet je, als je die allemaal terug ziet en je bent zo gezellig bij elkaar en alles is leuk. Dan besefte ik pas, dat ik het echt echt mis.
Wat was het resultaat na dat weekendje:
- Ik een mislukte-zelfmoord-poging-litteken heb!
Neen neen geen paniek, ik ben niet suicidaal. Ik had me gewoon verbrand aan de rand van de pan toen ik aan het helpen was met spaghetti maken. En die mini-brandwonden had zo wat het uitzicht van een mislukte-zelfmoord-poging.
Gelukkig is die ondertussen al serieus weggetrokken!
- Ik geen idee heb hoe ik ooit op ‘seks met frietjes sjalalalalaalala’ ben opgekomen (en alle varianten er op)
- Ik een nieuw liedje heb aangeleerd aan de meisjes daar :) En ze vonden het een cool liedje :) wiihiiiii

Het weekend daarop was het daar galabal en ik was weer van de partij samen met mijn liefje :)
Wat was het resultaat na dat avondje:
- Nylonkousen gaan verdacht snel kapot! Gelukkig kon ik dat op tijd vast stellen en ben ik nog snel naar de winkel gespurt voor nieuwe.
- De mensen verbaasd zijn dat ik echt meer en meer een ‘echt meisje’ aan het worden ben. En stiekem vind ik dat ook nog wel eens leuk om me af en toe eens ‘op te tutten’.
- Eten doorslikken met een plastrong echt echt niet gemakkelijk is! (en ik kan het weten)

Ik heb zo genoten van die 2 weekendjes op rij in Limburg te vertoeffen!!!

En wat zijn mijn andere indrukken nadat ik de film gezien heb:
- Ik had echt echt hoofdpijn gekregen van dat 3D gedoe. Maar ik heb ondertussen al gehoord dat dat inderdaad in nevenwerking kan zijn en ik ben dan ook voor ‘eeuwig’ een hoofdpijn-kindje. ;)
- Ik was ook wel duizelig toen ik uit mijn zeteltje opstond (maar ik ben de laatste tijd ook wel meer duizelig).
- Ik hierdoor niet snel geneigd ga zijn om Shrek in 3D te gaan bekijken.
- Ik hoop dat niet alle  films in de toekomst 3D gaan worden (of dat mijn hoofd gewoon wordt aan 3D, dat mag ook)
- De gevel van de kinepolis in Gent echt vermodernd is, echt wel knap
- De film is leuk om het eens te zien te hebben en ik ben vooral blij dat ze niet overdreven hebben met de 3D effecten (zoals in de pretparken dat de figuurtjes rond je oren vliegen enzo).
- Ik nog altijd niet gewoon ben dat je vaste plaatsen hebt in de cinema (want ik heb altijd zo graag een stoel vrij naast mij om een jas te leggen en om zo niet te familiair te zijn met vreemden).

er ‘s avonds zo een lichte hoofdpijn opduikt in mij. Ik negeer heel vaak dit gevoel. Ik ben dan ook een grote voorstander van het feit dat ‘slapen de beste pijnstiller/pijnoplosser is’

Ik heb nog niet zo vaak meegemaakt dat:

de hoofdpijn niet is verdwenen ‘s morgens, in tegendeel, dat het tot de macht 10 is verergerd!

Ik heb nog nooit meegemaakt dat:

ik ‘s nachts wakker wordt van barstende hoofdpijn en dat ik niet meer in staat ben om verder te slapen. Ik moest toen wel naar beneden gaan om een pijnstiller te gaan halen. Ik weet uit ervaring dat ik dan zo min mogelijk lichten moet aansteken, dus in het donker waande ik me een weg door het donker. Toen ik aan het medicijnenkastje aankwam, zag ik een dafalgandoosje en was helemaal blij. Tot ik besefte dat het helemaal leeg was, net zoals dat er in de rondslingerende dafalganstrip ook niets meer in zat! De radeloosheid was me nabij tot…

Ik heb al vaker meegemaakt dat:

ik ‘s nachts geniale ideeën bedenk. ;-)

Ik heb nog nooit meegemaakt dat:

ik ‘s nachts alle reisvaliezen binnenste buiten keerde, want ik bedacht me net dat het hier de gewoonte is om altijd veel medicamenten mee te nemen op reis. Het is hier ook de gewoonte om dan de losse strips gewoon in de valies te laten zitten.
Gelukkig stonden niet alle valiezen op zolder!

Ik heb nog nooit meegemaakt dat:

ik zo gelukkig was met het vinden van wat pijnstillers (want bij het zoeken moest ik het licht wel aansteken en moest ik me ook wat vooroverbuigen wat allemaal heel nefast is voor barstende hoofdpijn).

Hierdoor heb ik mijn motivatie ook terug en heb ik echt nog meer zin dan ooit om er helemaal voor te gaan. Ik moet ook wel bekennen dat de vakken deze semester ook veel meer aansluiten bij mijn vorige opleiding, waardoor het gewoon allemaal wat interessanter is voor me. Momenteel heb ik over het algemeen nog niets nieuws gezien, dus dat maakt het allemaal wat relaxer!
Er is wel nog een compleet nieuw vak voor mij, maar ik ben er helemaal weg van! Eerst krijgen we uitleg over de functie van de apparatuur dat gebruikt wordt in een bepaalde afdeling van het UZ en daarna krijg je dan een rondleiding, zodat je het allemaal echt eens kan zien!
Deze week mocht ik al een operatie-outfitje aantrekken, met mondmaskertje en mutsje op mijn hoofd. Zo raar en zo groen! De apparatuur van de operatiekamer werd ter plekke uitgelegd EN je zag ze zo ook in werking, aangezien er een patiënt op de operatietafel lag. Heel leuk, heel interessant. Ware het niet dat ik me na een tijd niet helemaal tip top voelde. Gans draaierig, ik had het snikheet,… Maar toch ben ik net niet flauwgevallen. Achja :) Ik ben nu eenmaal een gevoelig meisje ;)  En ze zijn dat daar al gewoon, want ik kreeg al onmiddellijk 2 verpleegstertjes bij me. Ze waren daar duidelijk al geroutineerd in :)

Maar ik heb het overleefd! Laat de volgende rondleiding (intensieve zorgen) maar komen. griieet is er klaar voor!!

Het hotel was ongelooflijk mooi. Een ruime kamer met een supermoderne badkamer enzo. We begonnen stiekem al te fantaseren dat onze badkamer er later ook zo moet uitzien, met uitzondering van de lavabo’s, want door hun gekke vorm gaven ze bijzonder veel spatten op de spiegel. ;)  Ik heb ook ondervonden dat ik waarschijnlijk een van de enige ben op deze wereldbol dat geen fan is van een douche met regenkop. Maar voor de rest was het gewoon echt heel chique en mooi en ‘oooooh’. We kregen zelfs niet alleen busjes shampoo en douchegel, maar ook nog conditioner en bodylotion (alleen daarvoor was ik al fan :p) en en en er lagen ook nog kamerjassen klaar.
Die kamerjassen kwamen goed van pas in de sauna/jacuzzi/stoombad/zwembad ruimte in het hotel.

Heerlijk genieten was dat!!

Maar we hebben niet alleen gerelaxed hoor, neen neen we hebben ook nog een beetje gesport!
Ik had op internet gevonden dat Spa ook nog een (mini) ski-piste had en mijn ski-kriebels kwamen naar boven. Ik had nog een tweede valies mee met al mijn skikleren en ook nog skikleren voor mijn liefje. Hij had namelijk nog nooit geskied, maar hij had ook wel zin om dat eens te doen (zodat we misschien volgend jaar eens op skivakantie kunnen gaan).
Donderdag lag er 60 cm sneeuw, de skipiste was open. Vol enthousiasme reden we naar de ski-piste. Maar, uiteraard, er was een maar! Een school had er niet beter op gevonden om die dag ook een sportdag te organiseren. We moesten meer dan een uur wachten tot al die leerlingen hun skibotten hadden gehuurd en aangetrokken, om dan tot de ontdekking te komen dat die snodaards voeten hebben groter dan maat 42. Het kwam er op neer dat we een uur hebben staan wachten en dan waren er geen skibotten meer voor mijn liefje zijn reuzevoeten *snif*
Geen geski dus voor ons! Maar we gaven niet op! In de namiddag gingen we terug naar de piste, in de hoop dat er nu wel al materiaal te huur was voor ons. Maar driemaal helaas! De snodaards van die leerlingen hadden gewoon de skilift kapot gemaakt!!!

Dus hebben we in plaats van te skieën maar gelanglaufed. Een compleet nieuwe ervaring voor hem en ook voor mij! Het was leuk (maar wel niet zo leuk als skieën)

Maar aan alles komt een einde, dus ook aan dit fantastisch weekend. We hebben het wel nog zo lang mogelijk gerekt, omdat we in onze terugweg door Brussel gestopt zijn in Oceade. Dit is zo een megasubtropisch zwembad. Hier hebben we nog een hele namiddag ons immens goed geamuzeerd.

Maar we zijn nu helemaal klaar *ahum* om vol goede moed aan de tweede semester te beginnen!

• Het nieuwe, je weet niet waar je je aan moet verwachten (en dat gevoel had ik elk examen opnieuw)
• De onzekerheid of ik wel kan opboksen tegen rasechte burgie’s.
• De hopen stress omdat ik wel goede punten wil, maar af en toe ontbrak me toch de extra portie motivatie (omdat ik toch al een diploma heb)

Maar hey, de examens zijn gedaan. Ik kan er niets meer aan veranderen. En nu kan ik genieten van een welverdiende lesvrije week!

Morgen vertrekken mijn liefje en ik voor 3 dagen naar Spa met de flair-bon. Het kost ons nu maar 30 euro per nacht per persoon, en als je kijkt in wat voor een hotel we zitten, dan is dat echt echt spotgoedkoop! En genieten dat we daar zullen doen!

Eerst gingen we naar Lüdenscheid gaan, maar omdat je in Duitsland verplicht bent om winterbanden te hebben en omdat er momenteel ook daar sneeuw ligt, dierven we dat risico niet nemen. We hebben zondag nog vlug vlug een ander hotel gezocht, en ik ben zo blij dat ik dat nog heb kunnen vinden.  Wat ik heb echt wel nood aan rust en ontspanning!

Gisterenavond kwam ik terug thuis na een zwaar examen en een leuke namiddag met de klas (Joepie! Eerste keer iets gedaan met de klas na de schooluren) en ik zei zo dat ik het wel verdiende om eens lang uit te slapen de volgende dag. Mijn mama gaf toen nog de intelligente opmerking dat ze dan zeker de wekkerradio van mijn broer gaat afzetten (mijn broer had namelijk vandaag een examen en was gisterenavond al naar kot gegaan EN hij vergeet altijd zijn wekkerradio-programmatie uit te zetten).

Ik was al gans blij dat mijn mama daar aan had gedacht, zodat ik echt echt echt kon uitslapen!

Wat gebeurde er…

Vanmorgen om 7.30u TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT, ik wou nog het geluid negeren maar het bleef doorgaan met TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT TUUT. Neen neen het was niet mijn broer zijn wekkerradio, maar die van mijn mama zelf (die zelf al veel vroeger uit haar bed was, om te gaan werken).

Goh ja, zulke dingen gebeuren zeker? Maar, wel nog goed nieuws :) Ik heb wekker uit gezet en daarna nog heerlijk lang geslapen! Woehoe